آمادگی برای ازدواج

ادواج را اگر مهمترین اتفاق زندگی هر انسانی در نظر بگیریم که می‏تواند تمامی اتفاقات و تجربیات بعدی زندگی را تحت الشعاع خود قرار دهد، پس باید نگاهی جدی تر به آن داشت
شرط لازم برای انجام درست کاری، قبل از شروع، بررسی وضعیت فرد شروع کننده است، به این بیان که وقتی شخص تصمیم می‏گیرد کاری رو انجام دهد مانند اینکه می‏خواهد در مسابقه دو و میدانی 100 متر شرکت کند و تمایل شدیدی هم به این کار در خود احساس می‏کند، اولین موضوع قابل بررسی، میزان آمادگی جسمانی شخص مورد نظر برای شرکت در چنین مسابقه ای است، که باید سنجیده شود و قطعا بدون این آمادگی امکان حضور  و یا موفقیت وجود ندارد.
این کاملا طبیعی است که قبل از اقدام به عملی باید میزان آمادگی خود را سنجید، حتی برای برگزاری یک مهمانی ساده هم لازم است میزان آمادگی میزبان سنجیده شود، که آیا توان و مقدمات لازم را برای برگزاری مهمانی دارد یا خیر.
وقتی سنجش میزان آمادگی در همه امور امری عقلایی و منطقی است، قطعا در امر ازدواج هم چنین موضوعی قابل بحث و بررسی است، ازدواج از یک مهمانی ساده و از شرکت در یک مسابقه دو و میدانی 100 متر خیلی مهمتر است و اولین موضوعی که با اسم ازدواج و تشکیل خانواده باید به ذهن خطور کند، میزان آمادگی دو طرف برای انجام چنین عملی است.
با توجه به فرهنگ‏های مختلف، آمادگی هایی که برای ازدواج لحاظ می‏شود، متفاوت است، مانند سن و سال، در برخی از فرهنگ‏ها، به محض رسیدن دختر و پسر به یک سن خاص فرد را آماده ازدواج دانسته و از وی تقاضا می‏کنند که به این امر اقدام کند، در برخی دیگر از فرهنگها داشتن امکانات مالی را شرط آماده بودن برای ازدواج می‏دانند، مانند داشتن منزل، ماشین،  شغل و سرمایه، که زمانی یک جوان چنین امکاناتی داشته باشد او را به ازدواج تشویق می‏کنند و احساس می‏کنند این فرد آمادگی لازم را دارد، در برخی دیگر داشتن هنر خانه داری و آشپزی برای یک دختر ملاک آماده بودن برای ازدواج است و به محض بروز چنین مهارت‏هایی از یک دختر، عبارت دیگه وقت شوهر کردنش است، را به کار می‏برند.
اما از آنجایی که ازدواج یک امر فوق العاده مهم و تاثیر گذار در زندگی هر فردی است، مطمئنا این ملاکها نمی‏تواند نشانه آمادگی یک فرد برای ازدواج باشد و نیاز به مشخصه های دیگری برای اثبات آمادگی دختر یا پسر برای ازدواج دارد.
در مشاوره پیش از ازدواج نیز، مشاور اولین موضوعی را که بررسی می‏کند، میزان آمادگی دختر و پسر برای ازدواج است، یعنی در ابتدا و قبل از بررسی ازدواج دختر با پسر، سطح آمادگی دو طرف بدون در نظر گرفتن طرف مقابل، و به صورت فردی بررسی شده و در صورت احراز آمادگی دختر و پسر هر دو برای ازدواج، مشاوره ازدواج شروع می‏گردد.
این موضوع یعنی سنجش آمادگی  برای ازدواج از زمان رسول گرامی اسلام ص سنت بوده که پیغمبر صلی الله علیه و اله از پسر و دختر سوالاتی می‏پرسیدند تا میزان آمادگی فرد برای ازدواج مشخص گردد.
البته لازم است این نکته را متذکر شویم که دختران و پسرانی که به دهه سوم زندگی خود نزدیک شده‏اند، باید خود را برای این امر مهم آماده سازند که این امر یا توسط خودشان باید صورت پذیرد و یا با کمک گرفتن از یک مشاور برای خودسنجی بهتر و اقدامات سریعتر جهت رسیدن به آمادگی، قطعا نبود آمادگی لازم برای ازدواج می‏تواند سلامت زندگی زناشویی را به خطر بیاندازد.
ملاکهای آمادگی دختر و پسر برای ازدواج
1-    سن ازدواج
امروزه بهترین زمان برای ازدواج دهه سوم زندگی است که برای دخترها سن 20 الی 25 و برای پسرها 23 الی 28 مناسب است.
سن ازدواج دو بخش دارد، سن تقویمی و سن عقلی که گاهی سن عقلی دختر یا پسر، سن تقویمی را تحت الشعاع خودش قرار داده و وضعیت جدیدی را بوجود می‏آورد.
به همین دلیل گاهی ممکن است سن دختر از پسر کمتر نباشد، اما سن عقلی بتواند این موضوع را جبران کند، که این امر با کمک مشاور قابل بررسی است.
2-    استقلال فکری (بلوغ فکری)
دختر و پسر به درجه ای از بلوغ رسیده باشند که بتوانند تصمیمات مختلف زندگی خود را، خود بگیرند و  در تصمیم گیری وابستگی به دیگران نداشته باشند.
البته وابستگی فکری با مشورت گرفتن متفاوت است، قطعا مشورت گرفتن کاری عقلایی و پسندیده است و ما توصیه می‏کنیم در امر ازدواج حتما مشورت گرفته شود، هم از پدر و مادر و هم از مشاور کارشناس ازدواج.
منظور از استقلال فکری، اینکه تصمیم نهایی را، فرد بتواند خود بگیرد، در همه امور زندگی، انتخاب رشته تحصیلی ، انتخاب شغل، خرید های مختلف و ... .
3-    استقلال عاطفی:
شخص باید بتواند عواطف خودش را کنترل کند، وقتی دلیل انتخاب یک دختر یا پسر برای ازدواج با هم،  فقط به دلنشستن باشد، نشان دهنده عدم بلوغ عاطفی و رشد فرد است و به تعبیر دیگر هنوز در دوران نوجوانی به سر می‏برد.
فردی که زود هیجان زده شده و کنترل هیجانات مثبت و منفی را ندارد، مثلا: سریع خشمگین شده و یا به سرعت ناراحت می‏شود، از نظر عاطفی به درجه آمادگی برای ازدواج نرسیده است.
از همین قبیل دوستی‏های افراطی که وابستگی‏های شدید را بدنبال دارد، یا عدم تمایل به دوست شدن با دیگران، به خاطر عدم توان در برقراری رابطه عاطفی و یا حتی وابستگی بیش از اندازه به والدین نیز، می‏تواند نشانه عدم بلوغ عاطفی باشد.
برای رسیدن به بلوغ عاطفی لازم است فرد عواطف خود را با عقل گره بزند، در این صورت می‏تواند احساسات خود را مدیریت کند.
4-    بلوغ اقتصادی:
بلوغ اقتصادی به معنای داشتن امکانت مادی نیست. بلکه دو معنای خاص از آن مد نظر است، الف: به معنای داشتن عقل معیشتی است، یعنی فرد بتواند داشته های مالی خود را مدیریت کند. دخل و خرجش را حتی اگر کم است، با حساب و کتاب پیش ببرد.
 ب: توان کسب درآمد، و کار کردن چه در رشته تحصیلی خود و یا غیر آن، چون در بحث آمادگی برای ازدواج، مهم اهل کار بودن است نه پول داشتن.
ادامه دارد ....